“Life is a mixture of light and shadow, calm and storm, and it’s all good.”
Mijn werk ontstaat uit een verlangen naar licht. Niet als ontkenning van de donkere kanten van het leven, maar omdat het donker voor mij heel dichtbij is geweest. Er zijn perioden geweest waarin alles te zwaar voelde en ik de mooie dingen niet meer kon zien. Aan de basis daarvan ligt een overtuiging die ik als kind heb geleerd: dat ik niet goed genoeg ben, dat ik er niet mag zijn.
Jaren later, na mijn scheiding, was er ineens een ander moment.
Ik voelde me licht. Vrij.
Dat is het gevoel waar ik naar verlang, dat is wie ik wil zijn.
Licht is voor mij geen vanzelfsprekendheid, maar iets dat me richting geeft.
En om vast te houden aan de overtuiging dat ik wél goed genoeg ben.
In mijn fotografie onderzoek ik spanning: tussen licht en donker, hard en zacht, zichtbaar en verborgen, rust en onrust. Die tegenstellingen zitten niet alleen in het beeld, maar ook in hoe ik het leven ervaar. Soms wringt het, soms valt het even samen. Die kleine momenten waarin licht en schaduw precies samenvallen, dat zijn voor mij geluksmomentjes.
Ik werk intuïtief en laat me leiden door wat me raakt in het moment. Juist dan ontstaan beelden die dicht bij mij liggen. Mijn beelden bewegen tussen herkenning en vervreemding. Door de werkelijkheid te abstraheren, ontstaat er ruimte om te voelen, te verwerken.
Mijn beelden bieden me troost. Ze herinneren me eraan dat licht en donker naast elkaar kunnen bestaan. Dat iets zwaar kan voelen en toch lichtheid in zich draagt.
Ik nodig je uit om niet meteen weg te kijken als iets ongemakkelijk is.
Misschien ontstaat er iets van herkenning.
Of simpelweg de ruimte om even te voelen wat er is.
